Portfenetry szklane a izolacyjność cieplna i akustyczna przegród budowlanych

Przy projektowaniu budynków z dużymi oknami należy rozwiązać kilka kwestii, które nie za każdym razem są widoczne na 1-szy rzut oka. Jedną z nich jest zabezpieczenie przeszkleń znajdujących się blisko poziomu podłogi. W takich miejscach wykorzystuje się portfenetry szklane, czyli przegrody montowane na zewnątrz okien, najczęściej w otworach bez tradycyjnego balkonu.

Ich misją jest ograniczenie ryzyka wypadnięcia przez okno, a jednocześnie zachowanie dostępu światła dziennego i widoku na otoczenie. Konstrukcje tego typu spotyka się zarówno w nowych budynkach mieszkalnych, jak i w trakcie modernizacji istniejących obiektów. Sposób ich stworzenia zależy od układu elewacji, wymiarów okna a także miejsca przeznaczonego na mocowanie. Pamiętajmy, że przegroda nie jest elementem wyłącznie dekoracyjnym. Musi spełniać określoną funkcję ochronną, dlatego jej kształt i sposób montażu powinny wynikać z projektu technicznego, a nie jedynie z przyjętej koncepcji wizualnej.

Przed wyborem konkretnego rozwiązania powinno się ustalić, z jakim rodzajem podłoża będzie połączona konstrukcja. Przeciwnie przebiega montaż w ścianie żelbetowej, a zupełnie inaczej w przegrodzie o kilku warstwach, obejmującej również izolację termiczną. Istotne jest określenie położenia elementów nośnych a także dobranie mocowań do przewidywanych obciążeń. Szczególne znaczenie ma nacisk wiatru, który zmienia się w współzależności od wysokości budynku, jego zlokalizowania i kształtu elewacji. Portfenetry szklane mogą być mocowane za pomocą uchwytów punktowych lub profili, w których osadzona jest krawędź tafli. Wybór zależy w głównej mierze od wielkości przeszklenia, wymogów projektowych i sposobów technicznych obiektu. Na etapie pomiarów należy uwzględnić też położenie ramy okiennej, parapetu, obróbek blacharskich i innych elementów znajdujących się w pobliżu. Jeśli te kwestie zostaną pominięte, podczas montażu może się okazać, że zaplanowane punkty mocowania kolidują z istniejącą zabudową. W starszych budynkach dodatkowym utrudnieniem bywa brak pełnej dokumentacji lub zmiany wprowadzone podczas wcześniejszych remontów.

Kolejną kwestią jest wybieranie szkła oraz pozostałych części systemu. W konstrukcjach pełniących funkcję bariery wykorzystuje się stosownie wybrane szkło bezpieczne, w tym opcje hartowane i laminowane. Materiały te różnią się właściwościami i zachowaniem po rozbiciu, dlatego ich użycie powinno odpowiadać wymaganiom konkretnego projektu. Liczy się nie tylko grubość tafli, lecz również jej wymiary, sposób podparcia, obróbka krawędzi a także rozmieszczenie uchwytów. W sytuacji szkła mocowanego punktowo istotne są również otwory i odległości od krawędzi, ponieważ wpływają na pracę materiału pod obciążeniem. Z kolei profile liniowe wymagają dobrego dostosowania do grubości tafli i przewidzianego sposobu jej osadzenia. Nie należy poświęcając własny czas zastępować wskazanych elementów innymi mocowaniami ani przekształcać parametrów szkła bez sprawdzenia zgodności z dokumentacją. Pozornie niewielka modyfikacja może przemienić rozkład sił w konstrukcji. Wszelkie odstępstwa powinny być oceniane przez osobę odpowiedzialną za rozwiązania techniczne, z uwzględnieniem obowiązujących wymogów.

W trakcie użytkowania przegrody znaczenie ma nie tylko stan samego szkła, niemniej jednak też kondycja mocowań i dostępność powierzchni do czyszczenia. Na taflach osadzają się zanieczyszczenia z powietrza, ślady deszczu a także pył, a ich ilość uzależniony jest od położenia budynku i warunków otoczenia. Przy oknach na wysokich kondygnacjach należy wcześniej przewidzieć sposób mycia zewnętrznej strony szkła, ponieważ dostęp z wnętrza może być ograniczony. Do pielęgnacji powinno się używać środków odpowiednich dla użytych materiałów, by nie uszkodzić szkła, uszczelek ani powłok ochronnych na elementach metalowych. Podczas okresowych testom warto zwracać uwagę na pęknięcia, wyszczerbienia krawędzi, korozję a także oznaki poluzowania albo przesunięcia mocowań. Uszkodzeń nie trzeba oceniać jedynie na bazie ich wielkości czy widoczności. Wręcz niewielka zmiana może wymagać sprawdzenia, jeżeli znajduje się w pobliżu punktu mocowania. W sytuacji zauważenia nieprawidłowości potrzebna jest ocena techniczna i zobowiązanie dalszego postępowania. Zakres przeglądów oraz konserwacji powinien wynikać z dokumentacji zastosowanego systemu i warunków jego eksploatacji.

Warto sprawdzić: balustrady francuskie.